Veel kinderen met autisme ervaren oogcontact als intens of zelfs pijnlijk. Het is niet dat ze je niet willen zien, maar dat het te veel prikkels geeft.
Neurologische verklaring
Bij mensen met autisme wordt de hersenstam (amygdala) vaak overactief bij direct oogcontact. Het brein ervaart dit als een dreiging of overweldigende prikkel.
- Sensorische overbelasting – De combinatie van gezichtsuitdrukkingen, emoties en directe aandacht is te veel informatie tegelijk
- Concentratieverlies – Sommige kinderen kunnen beter luisteren wanneer ze niet hoeven te kijken
- Andere focuspunten – Het kind richt zich op je mond of voorhoofd in plaats van je ogen
Dit betekent niet dat er geen binding is
Kinderen met autisme tonen hun liefde op andere manieren: door naast je te gaan zitten, hun favoriete speelgoed met je te delen, of je hand te pakken. Oogcontact is geen voorwaarde voor een hechte relatie.
Wat kun je doen?
- Dwing nooit oogcontact af
- Vraag om “even te kijken” in plaats van continue aandacht
- Praat tijdens samen spelen (naast elkaar) in plaats van tegenover elkaar
- Gebruik visuele hulpmiddelen als je belangrijke boodschappen overbrengt